Aranżacja open space – jak stworzyć funkcjonalną przestrzeń bez ścian

Największym wyzwaniem w każdym remoncie kuchni jest logistyka – gdzie gotować przez te dwa czy trzy tygodnie? Ja ustawiłam tymczasową kuchnię w salonie: jednopalnikową kuchenkę indukcyjną, mały zlewozmywak podłączony do węża ogrodowego i lodówkę turystyczną. Brzmi jak obozowanie, ale to ratuje zdrowie psychiczne. Pamiętaj, że bez dostępu do wody i prądu nie ugotujesz nawet herbaty. Warto też zamówić pizzę na zapas i przygotować się na jedzenie dań jednogarnkowych. Kolejna rzecz, o której mało kto mówi, to kurz. Nie wierz, że da się go uniknąć – będzie wszędzie, w każdym zakamarku, na twoich książkach i w łóżku. Kup dobre folie malarskie i zaklej drzwi do reszty mieszkania taśmą. Ja użyłam zwykłej, ale i tak po tygodniu miałam pył na parapecie w sypialni. Lepiej przesadzić z zabezpieczeniami niż potem szorować każdy mebel.

Pierwszym krokiem było pozbycie się centralnego punktu świetlnego jako jedynego źródła. Zamiast tego postawiłam na kilka mniejszych lamp rozstawionych w różnych częściach pokoju. Drewniany stolik nocny dostał małą lampkę z ciepłą żarówką o barwie 2700 kelwinów, a na parapecie wylądował sznur ledowych lampek w formie girlandy. Od razu poczułam różnicę. Światło przestało być natrętne, zaczęło tworzyć plamy, które oddzielały strefę wypoczynku od tej do pracy. W małym metrażu to kluczowe, bo nie da się postawić ścianek działowych, ale światłem można wyznaczyć granice.

Remont kuchni to też test na cierpliwość. U mnie trwał trzy tygodnie, ale przez pierwsze dwa dni nie miałam zlewu – myłam naczynia w wannie. Elektryk okazał się spóźnialski, a płytki, które zamówiłam, miały inny odcień niż na próbce. To normalne. Najważniejsze, żebyś miała plan B na każdą ewentualność. Zawsze zamawiaj materiały z dziesięcioprocentowym zapasem – na wypadek pęknięcia płytki lub pomyłki w cięciu. I nie negocjuj ceny z ekipą remontową w trakcie pracy – lepiej ustalić wszystko wcześniej i spisać umowę. Ja dostałam rachunek za dodatkowe godziny, bo zmieniłam zdanie co do układu płytek w połowie remontu. Nauczka: decyzje podejmuj przed rozpoczęciem prac, a nie w ich trakcie.

Teraz najważniejsza część – miejsce do siedzenia. W kuchni często jemy śniadania, ale też przyjmujemy gości na noc, którzy śpią na rozkładanej kanapie w salonie. To wymusza kompromisy w aranżacji. U mnie sprawdziła się kanapa z funkcją spania w kącie jadalnianym, która na co dzień służy jako siedzisko dla czterech osób, a wieczorem zamienia się w wygodne łóżko dla dwojga. Wybrałam tapicerkę welurową w odcieniu butelkowej zieleni – jest miękka w dotyku i łatwo ją odkurzyć z okruszków. Do tego mechanizm DL, który pozwala rozłożyć siedzisko jednym ruchem ręki bez przesuwania mebli. To ogromna oszczędność miejsca w małym mieszkaniu, gdzie każdy centymetr jest na wagę złota. Gdy przychodzą goście, wystarczy ściągnąć poduszki i w pięć minut gotowe – bez szarpania się z ciężkim materacem.

A co z wersalką? To słowo kojarzy mi się z kawalerskimi latami i gośćmi, którzy zostają na noc. Dziś wersalka wróciła w nowej odsłonie, często z tapicerką welurową, która dodaje wnętrzu przytulności. Welur ma to do siebie, że pięknie mieni się w świetle, a przy tym jest przyjemny w dotyku. Jeśli wybierzesz wersalkę z takim wykończeniem, cały pokój od razu zyska charakter. Tylko pamiętaj, że welur lubi kurz, więc trzeba go regularnie odkurzać odpowiednią końcówką. Do tego solidny stelaz listwowy to podstawa, bo to on decyduje o tym, jak długo mebel będzie wygodny. Listwy powinny być elastyczne, najlepiej z buka, i rozstawione co kilka centymetrów.

Kiedy już wybierzesz łóżko, pomyśl o jego ustawieniu. W pokoju 12 metrów kwadratowych nie ma miejsca na błędy. Ustaw mebel tak, żeby zostawić przejście co najmniej 60 cm z każdej strony. Jeśli łóżko stoi przy ścianie, jedna osoba będzie musiała przeskakiwać nad drugą, co przy codziennym wstawaniu do pracy jest męczące. Można też postawić łóżko na środku, oddzielając strefę sypialną regałem albo zasłoną. To modny trik, który optycznie powiększa przestrzeń. Tylko nie przesadź z ilością mebli. Lepiej mieć trzy solidne elementy niż dziesięć, które tylko zagrażają miejsce.

Podłoga to kolejny element, który łączy lub dzieli strefy w open space. Wybrałam jednolitą deskę w jodełkę w całym mieszkaniu – to dodaje elegancji i sprawia, że przestrzeń wydaje się większa. Ale jeśli chcesz zaznaczyć granicę, możesz położyć płytki w kuchni i panele w salonie. Pamiętaj tylko o progach – najlepiej, żeby były jak najniższe, żeby nie potykać się o nie. U mnie sprawdziło się przejście bez progu, ale musiałam zadbać o odpowiednią izolację akustyczną – pod panele dałem specjalną matę wyciszającą. Dzięki temu gotowanie nie przeszkadza w oglądaniu telewizji, a goście na noc nie słyszą każdego kroku.